از خیال پردازی سرامیک تاشاعرانگی کاغذ در ماه هنر تکثر بودن در پایتخت
موزیک خوان: رویداد ماه هنر تهران با گرد هم آوردن گالری ها و هنرمندان، به دنبال تقویت جریانی است که هنر را نه بعنوان یک اتفاق موقت، بلکه بعنوان یک تجربه فرهنگی مشترک در بطن زندگی شهری معرفی می کند.
به گزارش موزیک خوان به نقل از مهر، رویداد «ماه هنر تهران» با هدف خلق یک اکوسیستم پویا، تمام طیف های هنر تجسمی را در یک قاب جمع کرده است؛ از گالری های پیشرو و موزه ها تا هنرمندان نوپای جسور همگی در کنار هم قرار گرفته اند تا تجربه ای مشترک از هنر را برای شهروندان رقم بزنند.
در این رویداد، مرزهای میان «هنرمند»، «ناشر»، «مجموعه دار» و «مخاطب» کمرنگ شده و جای خودرا به یک گفتگوی باز و صمیمانه داده است. «ماه هنر تهران» صرفا یک نمایشگاه نیست، بلکه یک جریان است؛ جریانی که می خواهد هنر را از حصارهای بسته خارج کرده و آنرا در رگ های شهر جاری کند تا هر کس، هر کجا که باشد، با هنر مواجه و از آن متاثر شود.
این رویداد با نگاهی جامع، تلاش می کند تا هنر تجسمی را نه بعنوان یک اتفاق موقت، بلکه بعنوان یک جریان مستمر در بطن زندگی شهری معرفی نماید. در «ماه هنر تهران»، هنر ابزاری است برای بازخوانی گذشته، درک وضع موجود و تصور آینده. این رویداد فرصتی است تا شهروندان تهران، در میانه روزمرگی های خود، با جهان های موازی و خیال انگیز هنر رو به رو شوند و معنای تازه ای از «بودن در شهر» را تجربه کنند.
رویداد «ماه هنر تهران» با هدف ایجاد تجربه ای گسترده از هنر در سطح شهر، از ۳۰ مرداد تا ۲۰ شهریور ۱۴۰۵ در بالاتر از ۱۰۰ نقطه از تهران شروع به کار کرده است. گالری های مشارکت کننده در این رویداد، ۴۶ گالری هستند؛ همچنین، علاوه بر این گالری ها، ۲۲ کافه، ۲ اُپن استودیو، ۱۸ فضای مستقل هنری، ۴ کسب و کار هنری و ۲۱ پروژه هنری درگیر این رویداد هستند که در نهایت ۱۱۳ نقطه در تهران در این رویداد هنری مشارکت دارند.
نشست های تخصصی در رابطه با فضای هنرهای تجسمی و اقتصاد هنر نیز در موزه هنرهای معاصر تهران و شهرکتاب های مشارکت کننده در این رویداد برگزار می گردند. در ادامه برخی از نمایشگاه هایی که در یک ماه فرصت نمایش آثار هنری را دارند، برمی شمریم.
فانتاسیا؛ جایی که سرامیک خیال می بافد
نمایشگاه گروهی اعضای انجمن هنرمندان سرامیک ایران در اولین دوره رویداد «ماه هنر تهران» در باغ موزه هنر ایرانی با عنوان «فانتاسیا» برقرار است. این نمایشگاه که روایت و خیال انگیزی در هنر سرامیک معاصر ایران را به معرض نمایش گذاشته شده، به کیوریتوری فرزاد فرجی گردآوری شده است.
نمایشگاه «فانتاسیا» در متن بیانیه نمایشگاه به قلم فواد نجم الدین پژوهشگر و منتقد هنری آمده است: «از میان همه خصیصه های هنر ایرانی اگر همه را به کناری بگذاریم و تنها یکی را پیش چشم خود نگه داریم، چنان که گویی همین یکی به تنهایی بوی هنر و فرهنگ ایرانی را در خود نگاه دارد، آن خصیصه داستان گویی و خیال پردازی خواهد بود. از هزار و یک شب تا هر لحظه و دمی در هنر ایرانی، اثر روایتی گر و خیال انگیز است؛ جهانی خیالی می سازد و اشیا را در آن جان می بخشد.
«فانتاسیا» همان قوای تخیل و جان بخشی درونی فرهنگ ایرانی است که هر چیز را به درون خود می کشد؛ تشخص و هستی می بخشد و به حرکت و دگردیسی وامی دارد. در این جهان همه چیز جاندار و راوی است و داستان خودرا بازگو می کند.
مجموعه حاضر گزیده ای از آثار حجمی سرامیک هنر ایران در سالهای اخیر است که با تأکید بر ظرفیتهای روایی و خیال انگیز انتخاب شده؛ یک جهان تخیل بخش و روایت گرا شکل بخشیده و هم زمان کوشش می کند تصویری نو از سرامیک امروز ایرانی را پیش چشم شهروندان بسازد.»
هفتمین فست فوروارد هنرمندان در ایرانشهر
نمایشگاه گروهی «فست فوروارد ۰۷» هم زمان با رویداد «ماه هنر تهران» در گالری ایرانشهر برقرار است.
احسان برآبادی، ناصر بخشی، ابراهیم برفرازی، رضا بهاروند، حمید عربی، فرشید داوودی، ستار کریمی، کوروش گلناری، بهرام غنچه پور، خسرو حسن زاده، مرجان حکمتی، مریم سالور، علی سیدعلیخانی، شهروز صدر، شایا شهرستانی، مهدی شیراحمدی، طاهر روزمه سالی، داوود زندیان، مانی مهرزاد، محمد کیوان، ساسان نصیری، مهدی نبوی، نزار موسوی نیا، نگار اورنگ، سارا رحیم پور، الناز رحیم پور، آزاده رزاق دوست، رقیه نجدی، سیامک فیلی زاده و پژمان مرادی، هنرمندان حاضر در این نمایشگاه هستند.
در بیانیه این نمایشگاه آمده است: «نمایش های گروهی «فست فوروارد» رویدادی کیوریتوریال است که مجموعه ای از هنرمندان را گردهم می آورد؛ هنرمندانی که گالری ایرانشهر در طول سالهای همکاری با آنان، مسیر فعالیت حرفه ای شان را به طرف ایجاد و عرضه پروژه های انفرادی و کیوریتوریال هدایت کرده است.
نمایشگاه «فست فوروارد» هفتمین دوره «فست فوروارد» مجموعه ای از آثار هنرمندانی را به نمایش می گذارد که در خلال فعالیت گالری ایرانشهر، همکاریهای مستمر و بلندمدتی با گالری داشته اند. در کنار این گروه، نمایشگاه بستری برای معرفی هنرمندانی نیز فراهم می آورد که تا حالا امکان برگزاری نمایشگاه انفرادی در گالری را نداشته اند و پروژه های کیوریتوریال و مسیر همکاری آنان با گالری ایرانشهر همچنان درحال ایجاد و توسعه است.
«فست فوروارد» در این معنا، بخشی از روند مستمر گالری ایرانشهر برای شناخت، همراهی و توسعه مسیر حرفه ای هنرمندان است؛ روندی که در آن نمایش گروهی نه صرفا بعنوان یک عرضه جمعی، بلکه بعنوان مرحله ای برای ایجاد پروژه های آینده و حرکت به طرف نمایش های انفرادی تعریف می شود.»
نمایشگاه گروهی «آراسته به زیور طبع» در کارشیو
ماری شایانس، پروانه اعتمادی، فرح اصولی، ناصر اویسی، صادق تبریزی، واحد خاکدان، حسین زنده رودی، علی اکبر صادقی، منصور قندریز و رضا لواسانی، هنرمندانی هستند که آثارشان در نمایشگاه «آراسته به زیور طبع»به نمایش درآمده است.
در بیانیه این نمایشگاه به قلم مرتضی آکوچیکان آمده است: «پیش از آن که تصویر به صفحه نمایش و جهان دیجیتال برسد، چاپ امکان دیگری برای دیدن و دیده شدن فراهم نمود. تصویر را از انحصار یک مکان و یک نسخه رها کرد و امکان تکثیر، گردش و دسترسی گسترده تر به آنرا پدید آورد. از این منظر، تاریخ چاپ تنها تاریخ یک تکنیک نیست؛ بخشی از تاریخ گسترش دسترسی به تصویر و به دنبال آن، گسترش تجربه هنر است.
نمایشگاه «آراسته به زیور طبع» در فرهنگ فارسی، چاپ آن چنان ارج و قُربی داشته است که وقتی اثری به این مرحله می رسید، از آن با این عبارت یاد می شد: «به زیور طبع آراسته شد». چاپ، اثر را از یگانگی فاصله می دهد و امکان می دهد یک تصویر همزمان در مکانهای مختلف حضور داشته باشد؛ دیده شود، دست به دست شود، به مجموعه ها راه پیدا کند و به زندگی روزمره نزدیک تر شود.
این نمایشگاه به چاپ از همین منظر نگاه می کند: نه صرفا بعنوان روشی برای بازتولید یک اثر، بلکه بعنوان امکانی برای گردش تصویر و گسترش رابطه میان اثر و مخاطب. در اینجا، تکثیر به معنای از دست رفتن اصالت نیست؛ راهی است برای بسط امکان های حضور اثر. اثر می تواند بالاتر از یک جا باشد، بالاتر از یک مرتبه دیده شود و به بیشتر از یک نفر تعلق داشته باشد..
شاید یکی از مهم ترین ظرفیتهای هنر همین باشد: عبور از انحصار و یافتن امکان های بیشتری برای حضور و تأثیرگذاری. از این منظر، چاپ، تکثیرِ امکانِ دیدن است؛ هر نسخه فرصتی تازه است برای آن که اثر از هنرمند به مخاطب، از یک مکان به مکان دیگر و از یک نگاه به نگاهی دیگر حرکت نماید.
«آراسته به زیور طبع»، یادآور همین شأن تاریخی چاپ است؛ لحظه ای که اثر از نسخه ای یگانه فراتر می رفت و امکان حضور در بین شمار بیشتری از مردم را پیدا می کرد.»
از ماده تا معنا؛ برگشت به حافظه الیاف کاغذ
نمایشگاه گروهی «کاغذ؛ از ماده تا معنا» نیز در رویداد «ماه هنر تهران» حکایتی از کاغذ خواهد بود. نسترن کامران، مهدیه ابوالحسن، نگار جاوری، ندا جلیلی، رضا روحی، هادی عرب نرمی، نیلوفر عطایی فر، امیر کبیرنژاد، معصومه مهتدی و فرناز نیکوخواه هنرمندان حاضر در این نمایشگاه هستند.
در بیانیه این نمایشگاه به قلم بهنام کامرانی آمده است: «کاغذ در تاریخ فرهنگ و هنر ایران تنها بستری برای ثبت اندیشه نبوده است؛ ماده ای بوده که حافظه، دانش، شعر، تصویر و تجربه را در خود حمل کرده است. در دنیای کنونی، برگشت هنرمندان به ماده و فرآیند ساخت، سبب شده است که کاغذ از جایگاه سنتی خود فراتر رود و به موضوعی برای پژوهش های زیبایی شناختی، اجتماعی و محیط زیستی تبدیل گردد. امروزه کیفیت های مادی کاغذ ــ از الیاف، بافت، ضخامت و شفافیت تا قابلیت فرسودگی، بازیافت و دگرگونی ــ بخشی از معنای اثر هنری را شکل می دهند و مراحل ساخت به اندازه نتیجه نهائی اهمیت پیدا می کند.
این نمایشگاه با تأکید بر هنر کاغذ و کاغذسازی در هنر معاصر ایران، می کوشد کاغذ را نه بعنوان زمینه ای منفعل برای تصویر، بلکه یک رسانه مستقل، زنده و درحال تحول بازخوانی کند.
آثار این نمایشگاه طیفی از رویکردها را در بر می گیرند: از احیای سنت های کاغذسازی دستی و استفاده از مواد بومی گرفته تا تجربه های معاصر در مجسمه سازی کاغذی، چیدمان، کتاب هنرمند، هنر الیاف، بازیافت مواد و پژوهش های میان رسانه ای. در این آثار، کاغذ همزمان ماده، تصویر، شیء و ایده است؛ گاه حامل حافظه تاریخی، گاه نشانه ای از شکنندگی زیست انسانی و گاه استعاره ای از امکان دگرگونی.
«کاغذ؛ از ماده تا معنا» دعوتی است به تأمل در نسبت میان دست و اندیشه، ماده و حافظه، سنت و نوآوری. این نمایشگاه نشان میدهد که کاغذ، علی رقم ظاهری ساده و روزمره، همچنان یکی از پیچیده ترین و شاعرانه ترین رسانه های هنر معاصر است؛ رسانه ای که در آن هر الیاف، هر لایه و هر شیوه ساخت، حکایتی از زمان، مکان و تجربه انسانی را در خود نهفته دارد.»
«دور از دید» هنرمندان تماشایی شد
نمایشگاه گروهی «دور از دید» به کیوریتوری بهرنگ صمدزادگان و یاسمین مشاری در خانه هنرمندان ایران برقرار است.
نمایشگاه «دور از دید» محمود محرومی، حسن ایازی، آیدا بالانچی، مریم بهروزی نیا، مهسا جباری، مریم رحیمی پور، گلناز زیبنده خو، سحر جهانشاهی، آرزو زندی، شهرزاد گردبگلی، شیوا تبار، یاسمین اصغری زادی، آیدا پورانی زاده، شعیب گرگانی، شیده فاطمی، آوازه الماسی، پریسا عباسی، مهدیس زرافشان، ویونا وژد، مرسل حلیمی، حسین طادی، محمد کلانتری، محمدمهدی وزیری پور، سها درخش، مرضیه میرجعفری، مرضیه یارعلی، یاسمین مشاری، پویان هاشمی، بهاره خدایی، مریم رفیعا و روشنک بابایی، هنرمندانی هستند که آثارشان در این نمایشگاه حاضر است.
در بخشی از بیانیه این نمایشگاه آمده است: «هر شهر برای آن که زنده بماند، نیازمند چیزی بالاتر از خیابان ها، ساختمان ها و زیرساخت هاست. شهرها با روایت هایی که درباره ی خود می سازند و با امکان هایی که برای دیدن، اندیشیدن و باهم بودن فراهم می کنند، معنا پیدا می کنند. هنر یکی از مهم ترین نیروهای شکل دهنده این معناست.
هنر صرفا تولید اثر نیست، روشی برای مواجهه با جهان است. امکانی برای آن که انسان بتواند تجربه های خودرا روایت کند، دیگری را درک کند، گذشته را بازخوانی و آینده را تصور کند. هر جامعه از خلال هنر خود نه فقط آنچه هست، بلکه آنچه را می تواند باشد، نیز می بیند. «ماه هنر تهران» از دل چنین باوری شکل گرفته است. این رویداد بر این اندیشه استوار است که هنرهای تجسمی زمانی بیشترین اثر گذاری خودرا پیدا می کنند که بصورت مجموعه ای از نهادها، افراد، فضاها و تجربه ها دیده شوند؛ زمانی که هنرمندان، گالری ها، موزه ها، محققان، ناشران، مجموعه داران و مخاطبان در چارچوب یک تجربه فرهنگی مشترک با یکدیگر مواجه شوند. «ماه هنر تهران» تلاشی است برای آشکار کردن این پیوندها، نه برای ساختن رویدادی موقت، بلکه برای تقویت جریانی که سال هاست در بطن شهر جریان دارد.»
خلاصه اینکه گالری های مشارکت کننده در این رویداد، ۴۶ گالری هستند؛ همچنین، علاوه بر این گالری ها، ۲۲ کافه، ۲ اُپن استودیو، ۱۸ فضای مستقل هنری، ۴ کسب و کار هنری و ۲۱ پروژه هنری درگیر این رویداد هستند که در نهایت ۱۱۳ نقطه در تهران در این رویداد هنری مشارکت دارند. نشست های تخصصی در ارتباط با فضای هنرهای تجسمی و اقتصاد هنر نیز در موزه هنرهای معاصر تهران و شهرکتاب های مشارکت کننده در این رویداد برگزار می گردند. از این منظر، چاپ، تکثیرِ امکانِ دیدن است؛ هر نسخه فرصتی تازه است برای آنکه اثر از هنرمند به مخاطب، از یک مکان به مکان دیگر و از یک نگاه به نگاهی دیگر حرکت کند. امروزه کیفیت های مادی کاغذ ــ از الیاف، بافت، ضخامت و شفافیت تا قابلیت فرسودگی، بازیافت و دگرگونی ــ قسمتی از معنای اثر هنری را شکل می دهند و مراحل ساخت به اندازه نتیجه غایی اهمیت پیدا می کند. این نمایشگاه با تاکید بر هنر کاغذ و کاغذسازی در هنر معاصر ایران، می کوشد کاغذ را نه به عنوان زمینه ای منفعل برای تصویر، بلکه یک رسانه مستقل، زنده و در حال تحول بازخوانی کند.آثار این نمایشگاه طیفی از رویکردها را در بر می گیرند: از احیای سنت های کاغذسازی دستی و استفاده از مواد بومی گرفته تا تجربه های معاصر در مجسمه سازی کاغذی، چیدمان، کتاب هنرمند، هنر الیاف، بازیافت مواد و پژوهش های میان رسانه ای.
این مطلب موزیک خوان را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب