وقتی دلار قواعد بازی را عوض می کند!
به گزارش موزیک خوان، افزایش قیمت دلار سال هاست که فراتر از ویترین صرافی ها، در سکوت، بازار هنر ایران را هم نشانه گرفته است؛ به هم خوردن توازن میان قیمت آثار در بازارهای اولیه و ثانویه هنرمندان و به وجود آمدن قیمت های کاذب برای نزدیک شدن به قیمت های دلاری بازارهای خارجی، از مهم ترین تبعات نوسانات ارز بر بازار هنرمندان ایرانی است.
به گزارش موزیک خوان به نقل از ایسنا، به قول بعضی از کارشناسان، نوسانات ارزی صرفا یک عامل اقتصادی نیست، بلکه می تواند ساختار تولید، نمایش و حتی محتوای آثار هنری را تغییر دهد. زمانیکه دلار یکی از معیارهای اصلی ارزش گذاری شود، خطر ایجاد قیمت های کاذب، تغییر سلیقه بازار و فاصله گرفتن هنر از بستر فرهنگی اش بیشتر از هر زمان دیگری احساس می شود؛ مسأله ای که آینده بازار هنر ایران را با پرسش های جدی رو به رو می کند.
بهنام کامرانی، هنرمند و منتقد هنری با اعتقاد به این که نوسانات بازار ارز از جنبه های گوناگونی می تواند بر بازار هنرمندان ایرانی تأثیر بگذارد، در این مورد به ایسنا می گوید: خیلی از هنرمندان دوست دارند در کشور و فرهنگ خودشان فعالیت کنند و اگر مقرر است نمایش و فروش خارج از کشور داشته باشند، بهتر است که در تعادل با بازار داخل باشد. اما نمی توان این مساله را هم نادیده گرفت که نوسانات ارزی موجب پرسودتر شدن فروش آثار هنری در خارج از کشور شده و بعضی از هنرمندان هم تمایل بیشتری برای حضور در این بازار دارند.
او ادامه می دهد: البته که نمایش و فروش آثار در خارج از کشور هم با چالش های بسیاری همچون خروج آثار و دریافت و انتقال پول هم راه است. دراین میان هم بعضی از افراد سودجو آثار هنرمندان را به بهانه نمایش و فروش، از مرز خارج می کنند و دیگر یا خبری از آنها نمی شود یا این که اصلا آثار را برنمی گردانند.
کامرانی درباره ی تأثیر این نوسانات بر بازار کار هنرمندان ایرانی خارج از کشور هم توضیح می دهد: بعضی از هنرمندانی که ایران زندگی نمی کنند هم علاقه مند هستند آثارشان را در ایران به نمایش بگذارند که بازار آنها هم به علت این شرایط اقتصادی، موازنه درستی ندارد. طبیعتا قیمت آثار آنها دلاری است و اینجا نمی توانند همان آثار را با قیمت مشابه به تومان بفروشند. حتی در بعضی مواقع زمانیکه آثار در اختیار گالری های خارج از کشور قرار دارد، بعضی از مدیران گالری اصلا حاضر نیستند که آثار را با قیمتی کمتر به فروش بگذارند.
این منتقد هنری همین طور درباره ی نوسانات ارز در قیمت گذاری کاذب آثار هنری می گوید: در مجموع، زمانیکه توازن قیمت آثار یک هنرمند در حراجی های داخلی و خارجی با بازار اولیه او یعنی گالری از بین می رود، موجب می شود که به مرور از فضای فرهنگی نمایشگاه های داخلی حذف شود؛ چونکه آثار وی در گالری به قیمت حراجی فروش نمی رود و ممکنست در بازار او موثر باشد. ازاین رو یا نمایشگاه های کمتری را برگزار می نماید یا آثاری خلق می کند که بیشتر باب دل حراجی های داخلی یا خارجی باشد.
علیرضا سمیع آذر، مدیر حراج تهران هم در سال ۱۳۹۹ و هم زمان با یکی از شدیدترین دوره های نوسانات ارزی، درباره ی تأثیر افزایش قیمت دلار بر قیمت گذاری آثار هنری در حراج تهران، گفته بود که رشد نرخ ارز، پدیده ای جدا از سایر بازارها نیست. به قول او، در بازه ای که قیمت اغلب کالاها و خدمات با افزایش قابل توجهی همراه بوده، طبیعی است که بازار هنر هم ناگزیر به تطبیق با این شرایط شود.
سمیع آذر تاکید کرده بود که حراج تهران بطور مستقیم تصمیم به افزایش قیمت آثار نمی گیرد، اما در بعضی مقاطع، این افزایش به صورت طبیعی و ناخواسته رخ می دهد. او یادآور شده بود که در دوره هایی پیشتر نیز، قیمت آثار هنری در ایران بطور ناگهانی به سطح قیمت های بین المللی نزدیک شده و در سال ۱۳۹۹ نیز، با عنایت به رشد شدید نرخ ارز، قیمت آثار داخلی عملا از معادل دلاری خود عقب افتاده بود؛ موضوعی که در نهایت منجر به افزایش نرخها برای نزدیک تر شدن به بازار جهانی شد.
آن چه از مجموع این دیدگاه ها برمی آید، این است که نوسانات ارزی، بیشتر از آنکه صرفا بر قیمت آثار هنری اثر بگذارد، ساختار و منطق بازار هنر ایران را دستخوش تغییر یافته است. از تغییر مسیر فعالیت هنرمندان گرفته تا برهم خوردن توازن میان بازار داخلی و خارجی و ایجاد قیمت های کاذب، همه نشانه هایی از بازاری هستند که تحت فشار اقتصادی، هویت فرهنگی اش با چالش روبه رو شده است.
خلاصه اینکه او ادامه می دهد: البته که نمایش و فروش آثار در خارج از کشور هم با چالش های بسیاری همچون خروج آثار و دریافت و انتقال پول هم راه است. این منتقد هنری همینطور درباره ی ی نوسانات ارز در قیمت گذاری کاذب آثار هنری می گوید: در مجموع، زمانیکه توازن قیمت آثار یک هنرمند در حراجی های داخلی و خارجی با بازار اولیه او یعنی گالری از بین می رود، سبب می شود که به مرور از فضای فرهنگی نمایشگاه های داخلی حذف شود؛ چراکه آثار وی در گالری به قیمت حراجی فروش نمی رود و ممکنست در بازار او موثر باشد. او یادآور شده بود که در دوره هایی پیش تر نیز، قیمت آثار هنری در ایران به طور ناگهانی به سطح قیمت های بین المللی نزدیک شده و در سال ۱۳۹۹ نیز، با توجه به رشد شدید نرخ ارز، قیمت آثار داخلی در عمل از معادل دلاری خود عقب افتاده بود؛ موضوعی که در نهایت منجر به افزایش نرخها برای نزدیک تر شدن به بازار جهانی شد.
منبع: موزیك خوان
این مطلب موزیک خوان را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب