به گزارش موزیک خوان، مدیر کل امور زنان و خانواده شهرداری تهران با تکیه بر لزوم توجه به نیازهای ویژه زنان در بحران ها، اظهار داشت: خیلی از موضوعات به ظاهر ساده، در عمل دارای ابعاد جنسیتی مهمی هستند.
به گزارش موزیک خوان به نقل از مهر، نشست تخصصی«ادغام سلامت زنان و حاملگی در برنامه های مدیریت بحران»به همت سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران برگزار شد.
مریم اردبیلی، مدیرکل امور زنان و خانواده شهرداری تهران در این جلسه با اشاره به تجربه های جنگ اخیر، اظهار داشت: ظرفیتهای اجتماعی و میدانی زنان گاهی فراتر از آن چیزی است که در نشست ها، پژوهشها و سیاستگذاری ها مورد توجه قرار گرفته است.
وی اظهار داشت: در ادبیات رایج مدیریت بحران، زنان عمدتا بعنوان گروهی لطمه پذیر و قربانی بحران ها معرفی می شوند؛ افرادی که به علت ساختارهای اجتماعی، نیازهایشان کمتر دیده می شود و در فرآیندهای تصمیم گیری نیز نقش کمتری دارند. هرچند این نگاه مبتنی بر واقعیت های موجود است، اما تنها قسمتی از واقعیت را نشان میدهد و باید به ظرفیت ها و پتانسیلهای زنان نیز توجه گردد.
وی با اشاره به نقش زنان در خانواده اظهار داشت: مادران به طور معمول نقش اصلی را در تفسیر و توضیح شرایط بحرانی برای اعضاء خانواده، خصوصاً کودکان، برعهده دارند.
اردبیلی اضافه کرد: وضعیت روحی و روانی مادر می تواند شاخص مهمی برای سنجش وضعیت کلی خانواده در وضعیت بحران باشد؛ برای اینکه مادران اهمیت بالای ی در ایجاد آرامش، اطمینان و مدیریت هیجانات اعضاء خانواده ایفا می کنند.
وی با تکیه بر ضرورت توجه به نیازهای ویژه زنان در بحران ها، اظهار داشت: خیلی از موضوعات به ظاهر ساده، در عمل دارای ابعاد جنسیتی مهمی هستند.
لزوم توجه به اسکان اضطراری، حفظ حریم خصوصی و امنیت زنان در مواقع بحران
مدیر کل امور زنان و خانواده شهرداری تهران با اشاره به نمونه هایی از مطالعات بین المللی دراین خصوص توضیح داد: حتی مطالبی مانند دسترسی به سرویسهای بهداشتی، فضاهای اسکان اضطراری، حفظ حریم خصوصی و امنیت زنان نیازمند نگاه ویژه و سیاستگذاری حساس به جنسیت است.
اردبیلی تصریح کرد: تامین این نیازها باید همراه با حفظ کرامت انسانی زنان باشد و نباید به نگاههای تحقیرآمیز یا سطحی منجر شود.
وی ادر ادامه اظهار داشت: در خیلی از بحران ها، شبکه های غیررسمی شکل گرفته توسط زنان خیلی سریع تر از برخی ساختارهای رسمی وارد عمل شده اند و توانسته اند قسمتی از نیازهای جامعه را پاسخ دهند. زنان به علت تجربه های زیسته خود به طور معمول توانایی مدیریت همزمان چندین مسئله را دارند و می توانند در وضعیت استرس شدید، نیازهای عاطفی، روانی و معیشتی اعضاء خانواده را در آن واحد مدیریت کنند و این یکی از مهم ترین ظرفیتهای زنان در افزایش تاب آوری خانواده و جامعه است.
وی با اشاره به تجربه جنگ اخیر اظهار داشت: بااینکه ساختارهای رسمی به طور معمول مدیریت سخت بحران مانند امدادرسانی، آواربرداری و ساماندهی زیرساخت ها را مردان برعهده دارند، اما بخش مهمی از مدیریت نرم بحران توسط زنان به انجام می رسد.
اردبیلی اظهار داشت: زنان به طور معمول به نیازهای پنهان، لطمه های اجتماعی، مسایل خانوادگی و مشکلات روانی افراد توجه بیشتری دارند و می توانند از بروز خیلی از لطمه های ثانویه جلوگیری نمایند، زنان توانایی بالایی در شناسایی نیازهای نادیده گرفته شده افراد دارند. همین خاصیت باعث شده است زنان در خیلی از مواقع بتوانند خلأهایی را شناسایی کنند که در ساختارهای رسمی دیده نشده و برای رفع آنها اقدام می کنند.
زنان بازیگران فعال و اثرگذار در پروسه مدیریت بحران هستند
اردبیلی در جمع بندی سخنان خود تاکید کرد: سیاستهای مدیریت بحران باید از دید صرفاًحمایتی نسبت به زنان عبور کرده و آنان را بعنوان بازیگران فعال و اثرگذار در پروسه مدیریت بحران به رسمیت بشناسد.
وی همین طور بر ضرورت توسعه رویکرد «مدیریت بحران خانواده محور» تاکید کرد و اظهار داشت: خانواده مهم ترین بستر ایجاد تاب آوری اجتماعی است و زنان در این بین نقشی کلیدی دارند.
اردبیلی اضافه کرد: اگر خانواده بتواند با کمک زنان از بحران ها عبور کند، امکان تبدیل تهدیدها به فرصت، کاهش شکاف های اجتماعی و تقویت همبستگی ملی نیز افزایش خواهد یافت.
زنان یکی از مهم ترین ظرفیتهای اجتماعی برای افزایش تاب آوری جامعه
به گزارش ایسنا، علی نصیری رییس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران نیز در این جلسه به تغییر نگاه سنتی زنان نسبت به مدیریت بحران پرداخت و اذعان کرد: بجای این که زنان فقط بعنوان گروهی لطمه پذیر دیده شوند، باید آنها را یکی از مهم ترین ظرفیتهای اجتماعی برای افزایش تاب آوری جامعه دانست.
استفاده از ظرفیت زنان برای افزایش تاب آوری اجتماعی
به اعتقاد او، موضوع زنان و مادران باید در تمام مراحل مدیریت بحران، از پیشگیری و آمادگی تا پاسخ و بازتوانی، مورد توجه قرار گیرد و برنامه ها نیز با رویکرد خانواده محور، شناسایی نیازهای ویژه زنان و سودجستن از ظرفیت آنان برای افزایش تاب آوری اجتماعی تدوین شوند.